تستسترون آندکانوات فارما تست یو ۲۵۰ شرکت فارماکام | PHARMA TEST U 250

تستوسترون مصنوعی در سال ۱۹۳۵ توسط بیوشیمیست آلمانی آدولف بوتنانت و شیمیدان سوئیسی لئوپولد روزیکا ساخته شد. هر دوی آن‌ها به دلیل این دستاورد، موفق به دریافت جایزه نوبل شدند.

تستوسترون اصلی‌ترین هورمون جنسی مردانه است که نقش مستقیمی در رشد بیضه‌ها و پروستات دارد و تأثیر زیادی بر تشکیل بافت عضلانی، افزایش تراکم استخوان و قدرت آن دارد. علاوه بر این، تستوسترون در بسیاری از عملکردهای بدن انسان نقش دارد؛ از جمله حفظ سلامت عمومی، بهبود احساس رفاه، افزایش میل جنسی، تأمین انرژی، تقویت سیستم ایمنی، کمک به جلوگیری از پوکی استخوان (کاهش تراکم استخوان) و محافظت احتمالی در برابر بیماری‌های قلبی.

تحقیقات نشان داده‌اند که حفظ سطح بالاتر تستوسترون در مردان مسن می‌تواند برخی عوامل مرتبط با کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی را بهبود دهد؛ از جمله افزایش توده بدون چربی بدن، کاهش چربی احشایی، کاهش سطح کلسترول تام و بهبود کنترل قند خون.

تستوسترون علاوه بر تعیین ویژگی‌های جنسی، در عملکردهای دیگری نیز نقش دارد. برای مثال، این هورمون تعداد گیرنده‌های ترومبوکسان A2 در مگاکاریوسیت‌ها و پلاکت‌ها را تنظیم کرده و بر تجمع پلاکت‌ها در بدن انسان تأثیر می‌گذارد.

همچنین تستوسترون در رفتار، خلق‌وخو و روابط عاطفی نقش دارد و طبق برخی گزارش‌ها حتی ممکن است بر انتخاب شریک زندگی تأثیر بگذارد. مطالعات نشان می‌دهند که عملکردهای شناختی مهمی مانند تمرکز، حافظه و توانایی درک فضایی تحت تأثیر سطح تستوسترون در انسان قرار دارند. شواهد اولیه نشان می‌دهند که پایین بودن سطح تستوسترون ممکن است یکی از عوامل خطر برای کاهش توانایی‌های شناختی و احتمالاً زوال عقل از نوع آلزایمر باشد؛ موضوعی که یکی از دلایل مطرح‌شده در پزشکی افزایش طول عمر برای استفاده از تستوسترون در درمان‌های ضد پیری است.

تستوسترون به دلیل توانایی آن در افزایش قابل توجه توده عضلانی و قدرت، مورد توجه بسیاری از ورزشکاران قرار گرفته است. این هورمون که به طور طبیعی در بدن تولید می‌شود، همچنان محبوب‌ترین استروئید آنابولیک محسوب می‌شود و معمولاً به عنوان پایه اصلی بسیاری از دوره‌های تمرینی و ترکیبات بدنسازی استفاده می‌شود.

در بدنسازی، تستوسترون تقریباً همیشه به شکل استر تزریقی یا سوسپانسیون مصرف می‌شود، زیرا جذب خوراکی آن ضعیف است و استفاده از دوزهای بالا به صورت پوستی یا زیرزبانی عملی نیست. تمام انواع تستوسترون در مفهوم کلی دارای یک ساختار مشابه هستند: ماده فعال تستوسترون به همراه یک استر متصل که سرعت آزاد شدن و مدت زمان فعالیت ترکیب را مشخص می‌کند.

به طور کلی، استرهای طولانی‌اثر تستوسترون را به آرامی وارد جریان خون می‌کنند و باعث حفظ سطح هورمونی پایدار برای مدت زمان طولانی‌تر (بسته به نوع استر) می‌شوند، بدون اینکه افزایش ناگهانی سطح هورمون ایجاد کنند.

همچنین باید توجه داشت که در مردان، حدود ۵ درصد از تستوسترون تحت فرآیند ۵α-احیا قرار می‌گیرد و به آندروژن قوی‌تر یعنی دی‌هیدروتستوسترون (DHT) که با نام آندروستانولون نیز شناخته می‌شود، تبدیل می‌شود.

از سوی دیگر، حدود ۰٫۳ درصد از تستوسترون توسط آنزیم آروماتاز که در مغز، کبد و بافت‌های چربی وجود دارد، به استرادیول (هورمون جنسی اصلی زنانه) تبدیل می‌شود.

به همین دلیل، برای جلوگیری از عوارض احتمالی مرتبط با این تغییرات هورمونی، باید اقدامات لازم انجام شود. توصیه می‌شود آزمایش‌های خون به صورت منظم انجام شود و در طول دوره درمان پس از دوره (PCT)، در صورت نیاز از مهارکننده‌های آروماتاز (ترجیحاً آناستروزول) و داروهای SERM مانند کلومیفن و تورمیفن استفاده شود.