Name: PHARMA DRO E 200 شرکت فارماکام
Brand: فارماکام لبز pharmacomlabs

PHARMA DRO E 200 شرکت فارماکام

PHARMA DRO E 200 حاوی دروستانولون انانتات، یک استر طولانی‌اثر از دروستانولون است که برای بهبود تراکم، تفکیک و کیفیت عضلات در دوره‌های کات استفاده می‌شود. این ترکیب با عدم تبدیل به استروژن و داشتن خواص ضد استروژنی، به کاهش احتباس آب و ایجاد ظاهر خشک‌تر عضلات کمک می‌کند. این محصول بیشتر برای ورزشکاران و بدنسازانی مناسب است که به دنبال حفظ وزن، افزایش تفکیک عضلانی و دستیابی به فرم بدنی آماده‌تر هستند.

تعداد: 1عدد آمپول 200 میلی گرم در میلی لیتر

PHARMA DRO E 200 فارما درو ای ۲۰۰، یک نسخه با رهایش طولانی‌مدت از دروستانولون است که همانند دروستانولون پروپیونات عمل می‌کند، اما به دلیل داشتن نیمه‌عمر طولانی‌تر، نیاز به تزریق‌های کمتری دارد. این ویژگی باعث می‌شود دروستانولون انانتات برای دوره‌های طولانی‌تر گزینه مناسبی باشد.

دروستانولون قابلیت تبدیل شدن به استروژن از طریق فرآیند آروماتیزاسیون را ندارد و به خودی خود هیچ فعالیت استروژنی ندارد. به همین دلیل، در بروز عوارض جانبی مرتبط با استروژن مانند ژنیکوماستی یا احتباس آب نقشی ایفا نمی‌کند. علاوه بر این، دروستانولون حتی می‌تواند ویژگی‌های ضد استروژنی نیز از خود نشان دهد.

اثر لیپولیتیک یا چربی‌سوزی دروستانولون به دستیابی به فرم بدنی خشک، آماده و دارای تفکیک عضلانی بهتر کمک می‌کند. همچنین این ترکیب دارای اثر ادرارآور متوسط است که می‌تواند باعث بهبود بیشتر تراکم، وضوح و تفکیک عضلات شود.

دروستانولون برای ورزشکاران و بدنسازانی که قصد دارند در محدوده وزنی مشخص خود باقی بمانند و همزمان کیفیت عضلات، تراکم و فرم بدنی خود را افزایش دهند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با نیمه‌عمر حدود ۷ تا ۱۰ روز، دروستانولون انانتات یک استر با رهایش آهسته‌تر محسوب می‌شود که برای دوره‌های طولانی‌تر طراحی شده است. این استر به خوبی با سایر استرهای طولانی‌اثر تستوسترون و ترنبولون مانند PHARMA TEST E 300، PHARMA TEST E 500، PHARMA TEST C 250، PHARMA TREN E 200 و PHARMA TREN H 100 ترکیب می‌شود.

نام شیمیایی: Chemical name: (2,10,13-trimethyl-3-oxo-1,2,4,5,6,7,8,9,11,12,14,15,16,17-tetradecahydrocyclopenta[a]phenanthren-17-yl) heptanoate
فرمول (Formula): C27H44O3
شاخص فعالیت آنابولیک (Anabolic activity index): 62%
شاخص فعالیت آندروژنیک (Androgenic activity index): 25%

نیمه عمر فعال	طبقه بندی	دوز	آکنه
7-10 روز	استروئید آنابولیک	مردان 400-800 میلی گرم در هفته	آره
احتباس آب	HBR	هپاتوکسیتی	آروماتاز
خیر	خیر	خیر	خیر

مسترون

دروستانولون اولین بار در سال ۱۹۵۹ توصیف شد. این ترکیب توسط شرکت سینتکس توسعه یافت و بیش از یک دهه بعد، در سال ۱۹۷۰، با نام تجاری مسترون وارد بازار شد.

دروستانولون یک استروئید آنابولیک تزریقی است که از مشتقات دی‌هیدروتستوسترون (DHT) محسوب می‌شود. در منابع پزشکی از آن به عنوان یک آنابولیک قدرتمند با خواص ضد استروژنی یاد می‌شود. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) دروستانولون را برای درمان سرطان سینه غیرقابل جراحی در زنان یائسه تأیید کرده است؛ همچنین این دارو در بسیاری از نقاط دیگر جهان نیز برای همین کاربرد درمانی مورد استفاده قرار گرفته است.

از نظر بیولوژیکی، مسترون عملکردی مشابه DHT دارد، زیرا از این هورمون مشتق شده است. بدون شک، بیشترین اثرگذاری مسترون در دوره‌های کات و خشک کردن بدن مشاهده می‌شود. با این حال، برای اینکه اثرات آن به شکل واقعی و قابل توجه دیده شود، فرد باید درصد چربی بسیار پایینی داشته باشد.

دروستانولون باعث احتباس آب نمی‌شود و دارای اثر ادرارآور متوسطی مشابه استانوزولول است. این ویژگی باعث بهبود تراکم، فرم و تفکیک عضلات می‌شود و امکان دستیابی به شرایط عضلانی ایده‌آل را فراهم می‌کند. بخش مهمی از این اثرات به دلیل خاصیت لیپولیتیک یا چربی‌سوزی این ترکیب است.

بر اساس تجربه عملی، یک دوره مصرف دروستانولون می‌تواند باعث کاهش حدود ۵ تا ۷ درصدی چربی بدن شود. به همین دلیل، دروستانولون برای ورزشکاران رشته‌های مختلف و بدنسازانی که قصد دارند در محدوده وزنی مشخص خود باقی بمانند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به عنوان یک عامل حجم‌دهنده، اثرات مسترون نسبتاً ضعیف خواهد بود. در صورتی که دوز کلی مصرفی به اندازه کافی بالا باشد، این هورمون می‌تواند افزایش حجمی مشابه پریموبولان ایجاد کند؛ با این حال، میزان افزایش حجم معمولاً متوسط خواهد بود و بسیاری از استروئیدهای آنابولیک دیگر برای دوره‌های حجم گزینه‌های مناسب‌تری هستند.

مسترون آروماتیزه نمی‌شود و خاصیت استروژنی ندارد. در واقع، این ترکیب در بدن ویژگی‌های ضد استروژنی از خود نشان می‌دهد و به جای سایر سوبستراها به آنزیم آروماتاز متصل می‌شود. به همین دلیل، این ویژگی یکی از عوامل مؤثر در استفاده درمانی آن برای سرطان سینه بوده است.

به طور خلاصه، دروستانولون عملکردی بسیار شبیه به استانوزولول دارد، اما عوارض جانبی معمول وینسترول را ایجاد نمی‌کند. این ترکیب باعث افزایش شکنندگی تاندون‌ها نمی‌شود، مایع مفصلی را خشک نمی‌کند و برخلاف استانوزولول تأثیر منفی مشابهی بر سطح کلسترول خون ندارد.

اگر قرار باشد برای یک دوره کات بین دروستانولون و استانوزولول انتخاب شود، دروستانولون معمولاً گزینه‌ای منطقی‌تر و ایمن‌تر محسوب می‌شود.